sen kendini cümlelerle ifade edemeyecek kadar kırılmışsın. ama hâlâ ölümü gördüğün pencerenin kenarında çiçekler yetiştiriyorsun.
‘’Ya unutamazsan, yıllar sonra karşına çıkarsa yine seni yerle bir ederse o zaman ne olacak?’’ Diye sormuştu bana, Eva. Ona son mektubumda şu satırları yazdım; ‘’Onu gördüm, Eva. Yıllar sonra onu tekrar gördüm. Aynı buruk gülümsemesiyle, elinde sigarasıyla tam karşımda duruyordu. Yanında bir kadın vardı ve hamileydi inanabiliyor musun? Evlenmişti. Birkaç saniye belki de birkaç dakika öylece birbirimize baktık. Ona önce bağırmak, kızmak, beni neden bıraktığını sormak sonra da sarılmak sadece sarılmak istedim ama bunların hiçbiri olmadı. Öylece yanımdan geçip gitti. Ne hissettin diye soracak olursan onu unutamamıştım. Beni tekrar yerle bir etti ve ilk gün ki kadar acıttığına yemin edebilirim. Ve bunun gerçek aşk olduğundan artık eminim, sevgili Eva. Çünkü gerçek aşklarda kavuşmak yok.’’
